Wat voorafging:
Ik weet wie Joseph kan vervangen.
Hoe zie ik eruit? - Gewoontjes.
Ik ken jou niet. - Je hebt me gered na dat busongeluk.
Waarom werd je ambulancebroeder? - Ik wou levens redden.
Je bent precies zoals ik hoopte.
Ik wil een dossier.
Naar wie zit je te luisteren?
Ik zit in mezelf te praten.
Ben je een vampier, een alien, een eng experiment van de overheid?
Ik zag een meisje op YouTube dat geen pijn kon voelen.
Ze is er zelf achter gekomen. Gretchen is de enige vriendin die ik heb.
Ik los dit zelf op.
Ik wil niet langer met dit geheim rondlopen.
Wil je m'n kamergenootje zijn?
Op de afronding.
Heb je wat te veel gedronken?
Liggen. Handen achter je hoofd. Liggen, nu meteen.
Pas op, achter je.
Mrs Comeys bosbessenwafels. M'n favoriete moment van de dag.
Er kan nog van alles gebeuren, voor de saboteurs ons komen zoeken.
Maar het is vooral fijn dat we bij elkaar zijn.
Je hoort te danken bij het avondeten, maar elke morgen...
dank ik hemel en aarde voor onze familie.
Nu Joseph dood is, blijft er een stoel leeg...
maar ik denk dat de oplossing in zicht is.
Er zijn meer verloren zielen. Ze verbergen zich, net als wij. Alleen.
Ze geven zich uit voor iets wat ze niet zijn. Treurig.
Die mensen hebben begrip nodig, liefde, een familie en vertrouwen.
Mogen we iemand zoiets ontzeggen?
Dit is een belangrijke dag voor onze familie en ook voor een van hen.
Want voor het einde van de dag is de cirkel weer rond aan tafel.
Tast toe.
Ik vraag het toch. Vanwaar die brede grijns?
Vanwege dit allemaal. Dit is zo cool.
Dat we chocolademelk drinken? - Dat ik studeer...
en in de eetzaal zit met m'n nieuwe kamergenoot, zonder seriemoordenaars.
Heel verfrissend. - Ja, sleur is echt iets geweldigs.
Ik wou altijd al een normaal leven en nu is het me gelukt.
Al is die chocolademelk ook heerlijk.
Maar op dit moment is alles mogelijk. Ik zou zo een ander kunnen zijn.
Claire Bennet? Je kunt niet onder je lot uit.
Ik ben Becky van Psi Alpha Rush. Je moeder zat bij ons.
Zat je moeder bij een vereniging? - Nou en of.
Je staat op de lijst, maar je kwam niet opdagen.
Ik ben er vast niet echt het type voor.
Dat was ik eerst ook niet. Het is vandaag open dag.
Kom kennismaken. Vrijblijvend. - Nee. Ze kan niet.
Mooi, dan zie ik je wel verschijnen. - Bedankt.
Dit is toch een kans? M'n moeder is nog bevriend met meiden uit die tijd.
Je wordt lid van een vereniging als je zelf geen vriendinnen kunt maken.
Ze zei dat het vrijblijvend was. Het kan toch geen kwaad?
Ze storten zich op je en dan word je een marionet.
Ik kan ook iemand meenemen. - Ja. Nee.
Echt niet. - Toe, alsjeblieft.
Dan ben ik je beste vriendin en trakteer ik op nog een chocolademelk.
Wat moet marionet Gretchen dan aan?
Commandant Lubbock? Ik ben dokter Gibson. Madeleine.
Waar is dokter Verheiden? - Met pensioen.
Ben je nieuw? - Ik heb drie jaar bij hem stage gelopen...
met als bijvak psychopathie. - Hoeveel criminelen heb je gesproken?
Inclusief dit gesprek?
Wie is hij? - Geen flauw idee. Hij weet het ook niet.
We troffen hem aan onder de modder. Hij was beschoten.
Hij wist z'n naam en de datum niet. - Geheugenverlies is complex.
Ik zal het simpel uitleggen. Pak je stempel met 'geschift'.
We krijgen geen stempels.
Ik moet hem spreken.
Hallo. Ik ben dokter Gibson. Ik wil je helpen. Zeg eens hoe je heet.
Dat doet hij steeds. - Een woordje en een pauze.
Vooral pauzes. Wat denk jij? - Het kan afasie zijn.
Wat? - Het kan hersenletsel zijn.
Hij was al zo toen we hem oppikten.
Wat is er met je gebeurd?
Ik was...
in het bos.
Ik was verdwaald.
En toen...
Neem de tijd.
liep ik.
En nu ben ik hier. Dit is echt...
In dit kleine kamertje. Ik krijg geen...
Maak z'n boeien los. - Nee.
Ik ga hier niet met een gek zonder boeien zitten.
Geef me de sleutels dan voordat u weggaat.
Je mag je opfrissen, je krijgt schone kleren en iets te drinken.
Ik ga je helpen, zo goed als ik kan.
We proberen erachter te komen wie je bent. Ik beloof het.
Emma, ik wou je spreken over gisteren.
Zie je nog steeds die kleuren verschijnen?
Ik heb erover nagedacht.
Denk je nog steeds aan synesthesie? Dat ik geluid zie als kleur?
Het kan ook conversie zijn. Dat noemden ze vroeger...
Hysterische blindheid. Je denkt dat ik gek word.
Je houdt het niet vol om te doen of je alleen dossiers kunt opbergen.
Blijf je zo betrokken bij al je patiënten?
Alleen als die patiënt mijn dochter is.
Ik kan niet zo hard blijven werken.
Ik heb al een paar keer gehoord dat ik me voor mensen afsluit.
Pas op, het is heet.
Ik probeer m'n contacten weer op te pikken en ik begin met m'n familie.
De familie die komt opdagen. - Heb je Nathan wel gebeld?
Ja, al een paar keer, maar...
Heb je niet met z'n assistente gesproken? Die kan niks onthouden.
Kunnen we het nog even over mij hebben, mam?
Weet je wel wat ik doe?
Ja, je verbergt je hier met je dossiers. Je doet niks met dat geniale brein van je.
Niet aardig tegenover archivarissen.
Ik meen het.
Ik ook: als je die dossiers het hardst nodig hebt...
kunnen ze zomaar verdwijnen.
Ik ging mensen redden om die leegte te vullen, maar...
Mam.
Ja, je hebt gelijk.
Nathan mankeert vast niks. Maar even terug naar jouw verhaal.
Begin eens opnieuw. - Nee.
Het was toch van belang?
Ik kwam directeur Kaufman tegen. Je mag je coschappen afmaken.
Hij dacht altijd dat je een goeie dokter zou worden.
Ik wil het er niet meer over hebben.
Het is zes jaar geleden. Het is niet jouw schuld dat Christopher dood is.
Je moet ophouden met rouwen en de draad weer oppakken, Emma.
Ik ben niet aan het rouwen.
Ik verberg me niet, ik doe niks.
Ik moet weg.
Ik moet aan het werk. - Ik blijf nog even.
Misschien komt Nathan wat later.
Leuk je te zien.
Je werkt te veel. Dat weet je toch? - Ja. Dag.
We zijn te laat.
Dan heb ik het natuurlijk over jullie.
We willen jullie dolgraag leren kennen en dat brengt ons bij mijn lievelingsspel.
ALLKVSD. Aankomende leden leren kennen via speeddating.
Alle meisjes rechts van me naar rechts, en deze meisjes gaan naar links.
Smeren we 'm? - Nee, zo gedragen normale meisjes zich.
Het engste van m'n leven. Telt dit?
M'n moeder fokt kampioenshonden... hond.
Ik heb geen vriend. Papa werkt voor de overheid.
Het is eigenlijk meer een reeks van geen-vriendjes.
Hobby's.
Je was cheerleader. - Hoezo?
Dat heeft Gretchen verteld. - O ja?
Jullie woonden dus in Texas. - De laatste ronde, zet 'm op.
Het is net of ik je al ken. - Dankzij Gretchen zeker?
Ze is hartstikke cool. Het is me er eentje.
Je was bijna... Gaat het?
Wacht eens even.
Wacht. Gaat het? Je werd bijna...
Je werd bijna geschept.
Niks te danken.
Geef eens aan.
Wie is het nieuwe familielid?
Waarom wil jij dat weten? - Je hebt hem met mijn lijf opgespoord.
Is het Petrelli? Nakamura?
Die Strauss-vrouw? Die studente? - Claire Bennet.
Is zij het?
Je weet het dus niet. - Nee...
maar ik voelde iets, in m'n botten in de aarde.
Het is nog onduidelijk.
Wel een gok, om ons van alles te beloven omdat je wat voelt.
Het is riskant, maar het is de moeite waard om de familie uit te breiden.
Er lopen veel neven en nichten rond. Genoeg kandidaten.
Ik heb veel zaadjes geplant. - Wie zal het eerst bovenkomen?
We zullen het moeten afwachten.
Heb jij m'n witte vest gezien? Er zitten ruches op...
en het ziet er precies zo uit.
Mag ik het van je lenen?
Nee, ja. Ga je gang.
Dat klonk bozig. Zal ik het uitdoen? - Doe niet zo raar.
Het staat je mooi. - Cool, bedankt.
Ik ga even naar de wc en dan kunnen we.
moord-zelfmoord
Ben je zover?
Gaat het een beetje?
Ga jij maar alvast, dan kom ik zo. - Ik kan wel op je wachten.
We moeten vanavond toch juist andere mensen leren kennen?
Ik ken jou al. Snap je?
Ik haal alles uit de kast. Tot straks.
Ongelooflijk. Wat is het? - Thee.
Heb je nog nooit thee gedronken? - Ik heb nog nooit iets gedronken.
Het voelt zo nieuw.
Net of ik alles voor het eerst voel.
Warm.
En dit...
is koud. Het is net of ik die dingen ken, die woorden, die gevoelens...
maar ik kan er niets mee. Ze zijn er en dan zijn ze weer weg. Het is...
Beangstigend.
Nou en of.
Maar het heeft ook iets moois.
Het is allemaal overrompelend mooi.
'Jamais vu', het tegenovergestelde van 'déjà vu'.
Je ziet het vaak bij dissociatieve amnesie.
Het is een goed teken. - Waarom?
Je hebt iets traumatisch verdrongen.
Het betekent dat je eigenlijke ik nog steeds bestaat.
Ik wil je een oefening laten doen. Doe je ogen dicht en zeg wat je ziet.
Niks. Alles is zwart. - Ontspan je en wees jezelf.
Dat getik leidt me af. - Wat bedoel je?
Die klok en je horloge lopen niet gelijk.
De ene loopt veel sneller.
Dit horloge loopt al jaren voor. Ik moet het laten repareren.
Hoorde je dat?
Dat je dat hoort, is goed. Dat is je onderbewustzijn.
Dat zegt iets over je verleden. We doen het nog eens.
Kan ik je hier even spreken?
Ik ben zo terug.
Is dat goed?
AFIS heeft de vingerafdrukken. We weten wie hij is.
Die kleuren, zag jij ze ook?
Je kunt niet... Je bent doof.
Kun je liplezen?
Ik heb je gave van je overgenomen. - M'n gave?
Was je er nog niet mee bekend?
Er zijn mensen zoals wij, met gaven.
Ze kunnen vliegen, teleporteren en gedachtelezen.
Soms snap ik het niet goed, dus kun je...
Dat is absurd.
O ja?
Prachtig, hé?
Waarom ik? Waarom nu? - Dat weet ik niet.
We kunnen morgen gaan lunchen. Dan bespreken we het.
Eindelijk weg uit dat archief.
Het archief bevalt me best. - Ik bedoelde niet...
Laat maar.
Fijn dat je er bent. Geen koudwatervrees dus.
Nee, het is hier heel behaaglijk. Leuk om de meiden te leren kennen.
Leuk om m'n sociale Venn-diagram uit te breiden met meer cirkels.
En dit is nog maar het begin.
Claire Bennet, Kara Hayback. - Ik ken haar van het ALL...
Zij is ook cheerleader geweest.
Echt? - Ik kon yellen als de beste.
Waarom ben je ermee gekapt? - Ik vond het cheerleaden niet leuk.
Dat had ik ook. Ik vond de busritjes leuk, het koekjes bakken, en de posters.
Maar football is... - Zinloos en saai.
Ben je er daarom mee opgehouden? - Nee...
Kijk uit.
Handen op tafel. Handpalmen naar beneden.
Waar is dokter Gibson? - Ik heb haar naar huis gestuurd.
Ze zei dat ze hier was... - Om te vertellen wie je was.
Je bent Gabriel, een horlogemaker die z'n moeder heeft vermoord.
Ik had het over een moord en over je moeder. Handen op tafel.
Ik heb niks misdaan. Ik zou m'n moeder niet vermoorden. Dat zou ik nooit...
Wat doet u? - Ik gebruik deze verhoorkamer...
weer eens voor een verhoor.
Jij vertelt me hoe je haar hebt vermoord. - Ik ben onschuldig.
Dan word je in een put gegooid en opgesloten.
Wat doe je? - Je hebt beloofd dat je me zou helpen.
Je hebt het beloofd. Je zei dat je me zou helpen.
Ik heb het niet gedaan. - Dat zei ik ook niet.
Je denkt het wel. - Je stond er in je eentje.
Waarom zou ik zoiets doen? - Om te laten zien wat er raar aan me is.
Weet je wel wat je zegt? - Je leest dingen over me op je computer.
Waarom zit je me te bespioneren? - Er viel een boek en hij ging aan.
Sprong er een boek van de plank en werd je ertoe gedwongen?
Ik heb je gegoogeld. Is dat zo erg?
Ik heb die dingen over Annie ook gezien. Had je er echt niks mee te maken?
Je hebt een klap van de molen gehad. Je bent geschift en paranoïde.
Noem je dat paranoïde? Dit is geen toeval meer.
Dat gedoe met Annie, dat incident, het speeddaten.
Had je het nogal vaak over mij?
Ik word nerveus als het over mij gaat. Jij bent interessanter.
Ik wou alleen maar een normaal leven, en ik vertrouwde je.
Ik heb Annie niet vermoord.
En ik ben je niet aan het stalken. Nou ja, misschien een beetje...
maar je trekt de verkeerde conclusies.
Ik ben verliefd. Ik val op je.
Zeg eens wat.
Claire Bennet, Gretchen Berg, jullie zijn toegelaten tot Psi Alpha Chi.
Het wordt wat te laat voor een toevalstreffer.
Dat zeg jij.
Niks.
Hallo, Rebecca.
Ik loop de introductieavond mis, oom Samuel.
Ze kunnen vast wel één avondje zonder jou.
Hoe staat het ervoor met Claire Bennet? - Ze komt nu bij ons, dus dat is gelukt.
Doe je wat je kunt om haar te isoleren en onze kant op te duwen?
Ik ben eerlijk gezegd alleen maar aan het duwen.
Waarom ben je ermee gekapt? - Ik vond het cheerleaden niet leuk.
Dat had ik ook. Ik vond de busritjes leuk, het koekjes bakken, en de posters.
Maar football is... - Zinloos en saai.
Ben je er daarom mee opgehouden? - Nee...
Kijk uit.
Ik wist niet dat je al weg was bij het feest.
Je bent er blijkbaar nog.
En de ramen staan open.
Is ze nu niet toevallig op weg naar ons toe?
Nee, ze komt nog niet, maar we kunnen hier wel iets mee.
Ga terug naar de campus, Rebecca.
Het lijkt erop dat we onze biezen gaan pakken.
Ik ben geen moordenaar. - Je kidnapt me en hebt de rest gevloerd.
Hij wou me in een put laten gooien. Jij bent de enige die me gelooft.
Ik ken je niet eens, Gabriel. - Zo heet ik niet.
Het voelt niet alsof dat klopt. - Het heeft er toch veel van weg.
Een horlogemaker? - Ik hoorde je horloge, ja...
maar het kan niet. Ik ben geen moordenaar.
Dat wist jij.
Je hebt gelijk.
Wat doe je? - Als je gelijk hebt, doe je mij niks aan.
Vlucht met mijn auto. - Ik heb je hulp nodig.
Je kent me niet. - Ik ken mezelf niet eens.
Geef jezelf aan. De politie kan de zaak uitzoeken en ik kan jou helpen.
Laat je handen zien. Nu.
Doe wat hij zegt.
Hij geeft zichzelf aan. Doe die wapens weg. Alsjeblieft.
Wat was dat? - Ik weet het niet.
Wegwezen.
Rennen. Toe dan.
Niet echt menselijk contact.
Rustig maar, broeder.
Je bent hier veilig. - En waar ben ik?
Thuis.
WORDT VERVOLGD...
Ripped en bewerkt door relentless Gedownload van www.ondertitel.com